افسردگی؛ بیایید صحبت کنیم شعار روز جهانی بهداشت؛

افسردگی؛ بیایید صحبت کنیم
شعار روز جهانی بهداشت؛

هر ساله روز ۷ آوریل برابر با ۱۸ فروردین از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO) به نام روز جهانی بهداشت شناخته می شود. رسالت روز جهانی بهداشت بالا بردن آگاهی عموم مردم جهان درباره موضوع خاص بهداشتی است که سازمان بهداشت جهانی آن را در رأس اولویت های بهداشتی سال قرار داده است. این روز به عنوان نقطه شروع اجرای برنامه های بهداشتی بلند مدتی است که می بایست مدت ها قبل از ۷ آوریل ، فعالیت های آن انجام شده و منابع آن فراهم گردد.
شعار روز جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۷ موضوع افسردگی است و با عبارت «افسردگی، بیایید صحبت کنیم» به این موضوع و روند رو به افزایش آن در سراسر جهان پرداخته شده است.

افسردگی اختلال روانی شایعی است که تمامی جوامع و تمامی گروه های سنی را درگیر می کند. افسردگی با این نشانه ها شناخته می شود: احساس غم پایدار و کاهش تمایل به انجام کارهایی که بصورت معمول از آن لذت می بریم وقتی که با ناتوانی در انجام وظایف روزمره حداقل به مدت دو هفته بطول انجامد.

بعضی مواقع و بخصوص در فرهنگ ما، افسردگی با تابلوی فیزیکی بصورت علائم سوماتیک (شکایت های جسمانی و دردهای متحرک) ظهور و بروز پیدا می‌کند. علایم سوماتیک شامل مشکلات شکمی، سوء هاضمه، نفخ، کاهش اشتها، تپش قلب، احساس ناراحتی در قفسه سینه ، سردرد ، درد گردن ، درد پشت و شانه‌ها است.

در حقیقت افسردگی حاصل واکنش بین وقایع پر‌استرس زندگی و عوامل ژنتیکی و تجربیات دوران کودکی می‌باشد. خطر ابتلا به افسردگی در بستگان درجه اول بیمار مبتلا به افسردگی شدید نسبت به بقیه افراد بیشتر می‌باشد. عوامل مساعد کننده افسردگی عوامل ژنتیکی، نوع شخصیت فرد، عوامل محیطی، بیماری های جسمانی و نیز معلولیت جسمانی است و عوامل تسریع کننده آن غالبا وقایع پراسترس زندگی است.

شواهد روز افزونی از اختلالات بیوشیمیایی در میان بیماران افسرده وجود دارد که ماهیت دقیق آنها هنوز مشخص نیست، قویترین یافته به نفع وجود نوعی اختلال در عملکرد سروتونین مغز می‌باشد و بررسیها نشان داده که در مایع مغزی- نخاعی بیماران افسرده غلظت متابولیت اصلی سروتونین پایین می‌باشد. بر همین اساس بیشتر داروهای ضد افسردگی با اثر بر این روند تاثیر می‌کنند. همچنین سطح کورتیزول خون در نیمی از بیماران افسرده بالا است.

افسردگی اگر خفیف باشد و به ویژه واکنشی نسبت به وقایع پراسترس زندگی باشد ممکن است نیاز به درمان با داروهای ضد افسردگی نداشته باشد و موارد خفیف را می‌توان با استفاده از روشهای روان درمانی ، حمایتهای اجتماعی و حل مسئله درمان کرد. برای درمان روان شناختی نباید با گذشته بیمار مبارزه کرد و یا بیش از حد به گذشته پرداخت، زیرا خلق او را بیشتر سرکوب می‌کند.

در مورد داغ‌دیدگی و از این قبیل مسائل ، بیمار را باید تشویق کرد که در مورد احساسات خود با دیگران صحبت کند و مشکلات خود را با دیگران در میان بگذارد و عوامل آزار دهنده اطراف خود را تغییر دهد. بیمار افسرده را باید تشویق کرد که از گوشه گیری پرهیز کرده و فعالیتهای اجتماعی مناسبی داشته باشد ولی نباید او را به فعالیتهای وادار کرد که به علت تمرکز ضعیف یا کندی در انجام، احتمال شکست خوردگی در آنها وجود دارد. یکی از راههای روان درمانی دیگر تشویق کردن بیمار برای انجام کارهای فیزیکی از جمله ورزش، استحمام روزانه، مرتب کردن ظاهر، پوشیدن لباسهای مرتب و … است.

و یک نکته هم اینکه نقش عامل مذهب در پیشگیری و درمان اختلالات روانی بسیار مهم است و دین درمانی یکی از راه های درمان افسردگی است. بررسی ها نشان داده که بیمارانی که اعتقاد به مذهب و دین دارند و مذهبی هستند کمتر به افسردگی مبتلا می‌شوند و در صورت ابتلا پاسخ خوبی به درمان دارند.

روابط عمومی انجمن پرستاری ایران